Venlo

Een stille compagnon hervindt haar stem.

Spiegel

In de Maas bij Venlo ligt een eiland. Oorspronkelijk diende het als oversteekplaats maar de beschutting van de Weerd was ook een goede locatie voor een haven. Hieromheen is de stad opgebouwd. De Weerd zou het hart van Venlo kunnen zijn, maar die eer heeft zij nooit gekregen. Zij lag immers buiten de stadsmuur. Tegenwoordig is zij slechts een parkeerplaats. Als een stille compagnon heeft zij toegezien hoe de stad zich door de eeuwen heen ontwikkelde, door handel, nijverheid, belegeringen, afbraak en opbouw, zonder daar zelf aan deel te nemen. Deze getuige vormt een schakel naar het verleden van de stad. Zij is de spiegel die een blik werpt op wat de stad geworden is.

Verbinding

Terwijl Venlo altijd een handelsplaats was, is het ook lang een grensplaats geweest.
Venlo is door de jaren heen veelvuldig het toneel geweest van strijdende partijen die hier hun conflicten uitvochten. Conflicten die groter waren dan enkel het belang van Venlo. De ligging tussen de Maas en de Duitse grens benadrukte deze precaire positie. Sinds de EU de grenzen heeft geopend is de nadruk echter veranderd. Venlo hoeft zich al lang niet meer te verdedigen, en men reist net zo makkelijk naar Dusseldorf als Amsterdam. Venlo is een doorvoerstation van de wereldhandel via Rotterdam naar het Ruhrgebied en het heeft ook haar eigen industrie die wereldwijd exporteert. Venlo is van een provinciestad een spil in de globale markt geworden. Venlo is verbonden met de wereld. Het nieuwe hart van de stad kan deze verbondenheid gestalte geven.

Handreiking

Deze opdracht vraagt om een brug. Een brug naar een eiland? Eenmaal aangekomen op het eiland, waar gaan we dan heen? Maar wacht, het is niet eens een eiland meer, het is al jaren verbonden met het land. Is deze brug wel nodig?
Een brug die enkel ambieert een verbinding te zijn tussen A en B, vervult niet haar
volledige potentieel. Zo’n brug zou wel nuttig zijn, maar niet veel meer dan dat.
Nu dat de Kop van Weerd met het park een nieuwe vorm en identiteit krijgt voegt zij zich terug bij de stad. Deze brug wil echter meer verbinden dan twee oevers. Het wil net zo graag de eindbestemming zijn als de route. Het wil een uitkijkpunt zijn, maar ook bekeken worden. Het wil een verlichting zijn als ook een obstakel. Het wil onopgemerkt verdwijnen in het weefsel van de stad en tegelijk haar eigen persoonlijkheid uitdragen. Het wil graag de burgers van Venlo ontmoeten, maar is ook blij als zij elkaar hier ontmoeten.
Deze brug is de handreiking van een compagnon die haar stem heeft hervonden.

Een brug

De basis van dit voorstel is een sigaarvormige koker. Deze ligt horizontaal in oost-west richting zodat het een denkbeeldige tunnel vormt die loopt van Duitsland tot aan de Noordzee, en verder. De koker heeft een dunne wand waaruit de uiteindelijke brugvorm is gesneden.
Deze schaalvorm wordt vervaardigd met een constructie bestaande uit een netwerk van gebogen stalen liggers. De dubbele kromming zorgt voor constructieve stijfheid die wordt vergroot door een sandwich met een boven en onderplaat. De bovenzijde wordt afgewerkt met een ruw loop- en fietsvlak. De onderzijde bestaat uit gepolijste platen uit roestvast staal, welke een gebogen spiegel vormen.

venlo_d4

venlo_d3

venlo_d2

venlo_d1

venlo_a0